„Saul” to
historia młodego człowieka, Tomasza, który porzuca studia i przyjmuje się do pracy jako robotnik leśny w odległym zakątku kraju, by z dala od miejskiego zgiełku zastanowić
się nad dalszymi krokami w swoim życiu.
W te
same rejony poprzez wieki przedostaje się starożytna ikona, która niesie w
sobie głębokie symboliczne przesłania. Drogi Tomasza i ikony przecinają się, co
powoduje wciągnięcie bohatera w wypadki przerastające jego
dotychczasowe doświadczenia. Staje się to źródłem jego duchowego wzbogacenia,
jak też nieuchronnie prowadzi do perypetii i dramatów.
Innym źródłem
wewnętrznych przeżyć i przeobrażeń jest zetkniecie z myślicielem i poetą, którego
w leśne głusze przygnały nie młodzieńcze poszukiwania czy bunty lecz filozoficzne
bóle, których nawet spokój odosobnienia i harmonia natury nie są w stanie ukoić.
Pod wartko
płynącym nurtem powierzchniowych wątków, w których nie brak barwnych charakterów,
niebanalnych dialogów, humoru i romansu, na głębszym poziomie „Saul” dotyka
fundamentalnych idei chrześcijaństwa i porusza kwestie
egzystencjalne. Powieść
osadzona jest w Bieszczadach. Zapowiadające upadek komunizmu, pozornie bezbarwne, kryzysowe lata osiemdziesiąte stanowią interesująco sportretowane tło powieści.
Autor, Robert Panasiewicz, jest z wykształcenia geologiem. Pochodzi ze wschodniej Polski, skąd
wyemigrował do Australii w 1991 roku. Osiedlił się w Perth, gdzie obecnie
zajmuje się zawodowo sprawami energetyki jako pracownik rządu Australii
Zachodniej. Literaturą interesuje sie od wczesnej młodości, a pierwsze próby
pisarskie podjął w czasie studiów w Krakowie.
Na okładce
książki wykorzystano „Impresję bieszczadzką” Karola Paluszaka.
Powieść została wydana
przez Polsko-Australijskie Towarzystwo Kulturalne w Australii Zachodniej w 2004
roku (ISBN 0-9750006-2-4). Zawiera 237 stron. Redaktor: Maria Kuczborska.
